Prof. Edwin E. Gordon z Uniwersytetu South Carolina w mieście Kolumbia w USA, muzyk, pedagog i psycholog muzyki ponad pół wieku temu rozpoczął badania nad uzdolnieniami muzycznymi i rozwojem muzycznym malutkich dzieci.
Pozwoliło mu to skonstruować skuteczną i
sprawdzoną metodę pracy z ludźmi od ich urodzenia, aż do
starości, którą opisał w podręcznikach i zaraził pedagogów
oraz muzyków na całym świecie.
Priorytetowym celem metody prof. E. Gordona jest nauczenie dzieci audiowania - czyli myślenia muzycznego. Wyodrębnił on 3 etapy audiacji wstępnej, które w skrócie można opisać w następujący sposób:
1) AKULTURACJA - słuchowe gromadzenie materiału dźwiękowego, jak najbardziej różnorodnego i urozmaiconego. Początkowo dzieci jedynie słuchają muzyki, aby po jakimś czasie wydawać z siebie pierwsze niezdarne dźwięki oraz wykonywać ruchy do muzyki. Pod koniec tego etapu można już usłyszeć czyste śpiewanie dźwięku tonicznego (centralnego) i dominantowego.
2) IMITACJA - dziecko naśladuje dźwięki i ruch, jednak uświadamia sobie, że nie pasują one do otoczenia. Zatem próbuje tak długo, aż udaje mu się z pewną dokładnością powtórzyć zarówno melodię jak rytm.
3) ASYMILACJA - na tym etapie dziecko dostrzega brak koordynacji pomiędzy własnym śpiewem, ruchem i oddechem i nad nią pracuje. Jeśli uda mu się ją osiągnąć będzie przygotowany do podjęcia nauki gry na instrumencie czy edukacji muzycznej.
Priorytetowym celem metody prof. E. Gordona jest nauczenie dzieci audiowania - czyli myślenia muzycznego. Wyodrębnił on 3 etapy audiacji wstępnej, które w skrócie można opisać w następujący sposób:
1) AKULTURACJA - słuchowe gromadzenie materiału dźwiękowego, jak najbardziej różnorodnego i urozmaiconego. Początkowo dzieci jedynie słuchają muzyki, aby po jakimś czasie wydawać z siebie pierwsze niezdarne dźwięki oraz wykonywać ruchy do muzyki. Pod koniec tego etapu można już usłyszeć czyste śpiewanie dźwięku tonicznego (centralnego) i dominantowego.
2) IMITACJA - dziecko naśladuje dźwięki i ruch, jednak uświadamia sobie, że nie pasują one do otoczenia. Zatem próbuje tak długo, aż udaje mu się z pewną dokładnością powtórzyć zarówno melodię jak rytm.
3) ASYMILACJA - na tym etapie dziecko dostrzega brak koordynacji pomiędzy własnym śpiewem, ruchem i oddechem i nad nią pracuje. Jeśli uda mu się ją osiągnąć będzie przygotowany do podjęcia nauki gry na instrumencie czy edukacji muzycznej.
Informacje zaczerpnięte z pracy "Umuzykalnianie niemowląt i małych dzieci" E. E. Gordona.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz